توسعه مقوله ای است که در یک منطقه با استفاده از ظرفیت های بالقوه و تبدیل به توانمندی‌ های بالفعل پیش می آید.
این توسعه منجر به عمران و آبادانی منطقه ، افزایش بهره وری و درآمد، ایحاد زمینه اشتغال مستقیم و غیرمستقیم و … و در نتیجه کاهش محسوس معضلات اجتماعی ، فرهنگی و اقتصادی می شود.
شهرستان سلماس با تمدنی چندین هزار ساله و موقعیت استراتژیک خود که مرزی در حدود ۹۷ کیلومتر با کشور اوراسیایی ترکیه دارد عملا از تمتع مادی در جهت دستیابی به شاخص‌های توسعه ای باز مانده است.
پیشتر در مقالات قبلی متذکر شدم که سلماس با وجود داشتن منابع غنی معدنی و کشاورزی و دامی هنوز به میانه بهره برداری اصولی از این امتیازات نرسیده است و عامل اصلی آن یا خام فروشی است یا خروج از منطقه و تبدیل و فرآوری در سایر استان ها که با قیمتی بسیار بالا برای استفاده همین مردم دوباره به منطقه باز می گردد.
اما نقش مردم که در عنوان مقاله گفته شده ، در بحث توسعه منطقه زندگی و فعالیت خودشان بسیار مهم و کلیدی است.
در انتخاب کارداران منطقه و مسولینی که متولی پیگیری بهبود وضعیت منطقه می باشند باید احساسات را کنار گذاشت و وعده و وعیدهایی که داده می شود را با استفاده از سواد رسانه ای سنجید که آیا در حیطه مسؤلیت منتخبین اعم از نمایندگان مجلس شورای اسلامی و شورای اسلامی شهر می گنجد یا نه.
اینکه با تابعی از احساسات و عواطف و تمایلات فامیلی و قبیله ای ، تمام اختیارات منطقه را به دست عده ای بسپاریم که از فردای انتخاب هیچ تعهدی بر ایفای نقش اصلی خود ندارند کاری بس غریب و عامل عقب ماندگی و عدم توسعه خواهد بود.
با نگاهی بی طرفانه و منصفانه به عملکرد منتخبین مردم در مجلس شورای اسلامی و شورای شهر در یک دهه گذشته به وضوح نکاتی حائز توجه به ذهن ها متبادر خواهد شد.
مردم سلماس با پیشینه عالی فرهنگی و سیاسی باید با تامّل وافر نسبت به آبادانی منطقه زیستی خود حساسیت به خرج دهند که این امر با مقایسه ای بسیار ساده با شهرهای همجوار مویّد مطالب نگارنده در این مقاله خواهد بود.
هر کدام از انتخاب های صحیح و معقول ما در انتخابات مختلف می تواند مسیری روشن برای پیشرفت شهر و ترسیم آینده ای درخشان برای فرزندانمان ایجاد کند.

در مقالات بعدی به روشنی از عوامل اصلی عقب ماندگی سلماس خواهیم گفت.